Mijn ESC avontuur begon na een lange reis over land vanuit Frankrijk naar Italië. Vanuit de trein kon ik het veranderende landschap zien vanaf Noord-Italië, van bergen naar zee, het was prachtig. Eenmaal op mijn eindbestemming aangekomen werd ik warm onthaald door Giuseppe en mede vrijwilligers. Het was laat op een zondagavond maar ‘had ik honger?’ want er was uiteraard nog een stukje pizza over. De volgende dag begon vroeg om 07:30 met de weekbespreking. Welke taken waren er en wat wilde we het liefste doen. Ik kreeg ook meteen een tour van de indrukwekkende boerderij in Puglia, waar Giuseppe de oude verharde monocultuur van amandelbomen had omgetoverd in een paradijs waar ongelooflijk veel verschillende soorten planten en bomen groeide, dicht op elkaar. Mijn eerste paar dagen bracht ik door op een wijngaard in de buurt van de boerderij, daar leerde ik van Diego (de compagnon van Giuseppe), een vrolijke Italiaan uit Romagna, hoe je het beste wijnstokken kon snoeien. Een delicate en boeiende klus. Van de wijngaard kwam ik op het dak terecht, daar was een professionele dakdekker al maanden bezig het geheel te vervangen. Ik kon daar de laatste anderhalve week nog aan bijdragen en leerde hoe je een nieuwe goot moest vastzetten. Deze Belgische dakdekker werd ook vrijwel gelijk een vriend voor het leven, we hebben elkaar veel gezien sinds Italië. In het algemeen heb ik veel nieuwe vrienden ontmoet, van mensen uit Ecuador tot aan de Verenigde Staten tot aan Griekenland. Het was super fijn en bijzonder om met een groep die wisselde tussen de 8-20 mensen vanuit de hele wereld om samen de permaculture en agroforestry wereld in te duiken. Na mijn eerste twee weken werd ik de ‘nursery manager’, en beheerde ik het overzicht van alle babyplantjes die we kweekten en plantten. Ik kwam hier helemaal tot rust, ondanks de muggen die ons in hoog zomer teisterde. Over het algemeen kijk ik terug op een heel mooi avontuur, waarin ik van alles heb geleerd van planten, tot design, tot hoe je samen in een gemeenschap leeft. Ik ben super dankbaar voor de ervaring en kijk er naar uit om op een dag weer de boerderij van Giuseppe te bezoeken om te zien hoe de agroforestry lijnen er bij zitten. Hopelijk vol in de bloei!